იმამ შამილის მიერ გამოგზავნილი 10 000 ჯარი ალდამის წინამძროლობით თავს დაესხა დაღესტნის მოსაზღვრე სოფელ დიკლოს.



თავისი პოლიტიკური მოღვაწეობის პირველ ხანებში შამილი თუშეთთან მეგობრული ურთიერთობის დამოკიდებულების დამყარებას ცდილობდა და ამ მიზნით თუშებთან კაბუჭის მთაზე დიპლომატიურ მოლაპარაკებასაც თურმე აწარმოებდა. მაგრამ მათ შორის შეთანხმება არ მომხდარა. მაშინ შამილს თუშეთის დასარბევად გაუგზავნია ხათილ მუხამა, რომელიც თავისი ლაშქრით ხისოს ლაცას მთაზე დაბანაკებულა. აქედან ხაილ მუხამას რაზმის ერთი ნაწილი სოფ. ხისოსკენ გაუგზავნია, მეორე კი ქუმელაურთაში. ამ ორ სოფელს მიშველებია პირიქითისა და გომეწრის თემის სოფლები, მტერზე იერიში მიუტანია და დამარცხებული ხათილ მუხამა დიდის ზარალით უკანვე გაბრუნებულა.

იგავნი სოლომონისა (ფრაგმენტები)


• იგავები სოლომონისა, დავითის ძისა, იერუსალიმის მეფისა.
• სიბრძნისა და შეგონების გასაგებად, გონიერი ნათქვამების შესაგნებად, ჭკუის, სიმართლის, სამართლის და სიწრფელის შეგონების მისაღებად, ბრიყვთათვის გამჭრიახობის, ყრმისათვის ცოდნისა და გონიერების მისანიჭებლად, გაიგონოს ბრძენმა და სიბრძნე შეემატოს, მცოდნემ შეიძინოს თავგზიანობა, რომ მიხვდეს იგავს და ანდაზას, ბრძენთა ნათქვამებს და მათ არაკებს.

ფირალი
( სიტყვის განმარტება და ფირალები)

წმინდა გრაალი, რომელსაც, გადმოცემის მიხედვით, თან ახლდა არნახული ძლიერება, დღემდე ბურუსითაა მოცული. ჯერაც აუხსნელია, თუ რა არის იგი სინამდვილეში.

„როცა 1921 წელს საქართველოს დიდი კატასტროფა ეწვია, როდესაც საქართველოს მთავრობა იძულებული იყო თავისი ტერიტორია დაეტოვებინა, როდესაც დაშლილი იქნა ქართული ჯარი და დამფუძნებელი კრება გარეკილი, როდესაც დევნილი იქნენ პოლიტიკური პარტიები, ხოლო ეროვნული და საზოგადოებრივი დაწესებულებანი – მოსპობილი, როდესაც მტერმა აღკვეთა საზოგადოებრივი ცხოვრება, საზოგადოებრივი აზრის გამოთქმის უფლება სავსებით აკრძალა – ჯერი მიდგა პიროვნებაზედ, რომელიც ასეთ მძიმე პირობებში არის მისწრაფებასა და მის იდეალს საჯარო მოქმედებებით გამოხატავდა. ეს მისწრაფება არის საქართველოს დამოუკიდებლობა და ეს პირი იყო ქაიოსრო ჩოლოყაშვილი“ – ეს ცნობილი ქარველი პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწის, შალვა ამირეჯიბის სიტყვებია, წარმოთქმული ქაქუცას დაკრძალვაზე პარიზის მახლობლად, სენტ–უანის სასაფლაოზე, 1930 წელს.

ჯურნალი თბილისელები ”შავფაროსნების” შესახებ

ის მონაპოვარი, რაც ჩვენ დღეს გვაქვს, საქართველოს სხვადასხვა რეგიონში მოგზაურობის, მოწყობილი ექსპედიციის დამსახურებაა, ჩვენ მოვიარეთ თითქმის მთელი საქართველო, დავდიოდით ოჯახ-ოჯახ, რომ შეგვეგროვებინა როგორც ინფორმაცია, ფოტოები და სხვა, ასევე გვენახა თავად იარაღი. დადიოდნენ ჩვენი მასწავლებლები, ჩვენც... სამწუხაროდ, დიდი ნაწილი ამ განძისა გაყიდულია, ძირითადად უხცხოელებზე, კერძო კოლექციონერებზე, ტურისტებზე, მოგზაურებზე…იმიტომ, რომ უცხოელებმა კარგად იციან ამ იარაღების ფასი და საკმაოდ დიდ თანხასაც იხდიან. ძალიან დიდი ოდენობით იარაღი არის გაზიდული ევროპაში, რუსეთში, აზიაში...

ქართველს აკლია “დაჟინებითი მისწრაფება ერთხელ დასახული მიზნის განხორციელებისაკენ, რომელსაც ვერავთარი დაბრკოლება და სიძნელე ვერ სპობს; მუდმივი, დაუღალავი შრომის უნარი, თავდავიწყებითი ჭაპანის წევა…